Work-sharing oznacza rozdzielenie pracy pomiędzy pracowników, jest to rozwiązanie stworzone na potrzeby pracodawcy w sytuacji kryzysowej. Pracownicy godzą się na zmniejszenie wymiaru czasu pracy a co za tym idzie ograniczenia wynagrodzeń w celu uniknięcia zwolnień. Jest to rozwiązanie bardzo solidarne i bardzo rozsądne , zwłaszcza w sytuacji przejściowych trudności. Work-sharing jest rozwiązaniem tymczasowym, stosowanym w celu utrzymania zatrudnienia dao momentu wzrostu zapotrzebowania na pracę. W razie poprawy sytuacji na rynku, pracownicy powrócą do dawnego systemu zatrudnienia.

Work-sharing może zostać wprowadzony przez zawarcie porozumienia zmieniającego lub wypowiedzenie zmieniające. Określa się wtedy mniejszy wymiar czasu pracy oraz stosownie zmniejsza się wynagrodzenie. W przypadku wypowiedzenia zmieniającego, jako przyczyny uzasadniające zmiany pracodawca może podać mniejsze obciążenie pracą, spowodowane niekorzystną sytuacja na rynku.

Polecamy eBook - Czas pracy w przykładach

Pracodawca nie ma obowiązku zatrudniania pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy, jeżeli jego zakres obowiązków tego nie uzasadnia, a pracodawca nie ma możliwości powierzenia mu dodatkowych zajęć odpowiadających jego kwalifikacją. Sąd Najwyższy odnosząc się do takiej sytuacji, przyznał iż nie można pozbawiać pracodawcy możliwości zracjonalizowania istniejącego u niego stanu zatrudnienia. Jeżeli natomiast work-sharing wprowadzony zostanie poprzez porozumienia stron, żadna ze stron nie musi motywować zmiany warunków pracy i płacy.

Po ustaniu trudności pracodawca powraca do bardziej korzystnych warunków pracy i płacy poprzez porozumienie zmieniające. Korzyści dla pracodawcy są oczywiste, wprowadzenie work-sharingu pozwala mu ograniczyć koszty. Dla pracowników najistotniejszą korzyścią jest utrzymanie zatrudnienia. Niewątpliwie zmniejszone wynagrodzenie będzie bardzo dużym problemem dla pracownika, jednak wydaje się iż jest to obciążenie nie tylko w interesie pracodawcy ale także jego własnym.